Veranderen is ook maar een spel

amigos

Maar wie bepaalt de spelregels en wie heeft de knikkers?

Bij verandering is het helemaal niet zo vanzelfsprekend dat iedereen mee gaat doen. Dat vinden veranderaars lastig, of in ieder geval een uitdaging. Maar hoe erg is het eigenlijk als niet iedereen meedoet?
Stel dat we verandering eens als een spel zouden zien. Een spel waar we plezier aan kunnen beleven, samen met anderen. Waar we een beetje om kunnen lachen. Waar we speels van worden en ontspannen mee om kunnen gaan.

Zouden er dan meer mensen bereid zijn om mee te spelen?
Op het moment dat we verandering als een spel gaan zien, ontstaan er een paar interessante vragen en inzichten.

Ben ik bereid het spel mee te spelen?
Misschien wel de belangrijkste vraag. Wanneer zou jij bereid zijn om het spel mee te spelen? Ga je er gewoon voor of stel je specifieke voorwaarden?
En wat belemmert je misschien om mee te doen? Misschien wil je best, maar ontbreekt het aan tijd, kennis, vertrouwen of steun.

Wat gebeurt er als ik niet meespeel?
Is deelname vrijblijvend? Zijn er consequenties? Of zeggen we dat iets moet veranderen, terwijl oud gedrag ondertussen prima mogelijk blijft?
Misschien zijn de regels onduidelijk. Misschien is het speelveld zo ingericht dat het gewenste gedrag juist moeilijk wordt.

Wat levert meespelen mij op?
Verandering wordt vaak uitgelegd vanuit het belang van de organisatie. Maar waarom zou jij bewegen? Wat moet er voor jou in zitten?
Moet er iets te halen of te winnen zijn? Of wil je juist ergens vanaf? Wordt jouw werk makkelijker, interessanter of beter? Leer je iets? Krijg je meer autonomie of invloed?

Ken ik de spelregels?
Wat wordt er van mij verwacht? Wat verandert er in mijn gedrag? Wat mag ik zelf bepalen? Waar ligt mijn speelruimte?

Wie bepaalt eigenlijk het speelveld?
Mensen zijn geen pionnen die je over een veranderbord kunt verschuiven. De gewenste beweging ontstaat niet wanneer mensen alleen maar netjes een nieuw spel leren spelen. Het ontstaat wanneer mensen ook invloed krijgen op hoe het spel gespeeld wordt.

Van veranderobject naar wendbare medespeler
Zeker in onze reis naar meer wendbaarheid zijn mensen nodig die niet alleen een voorgeschreven spel uitvoeren, maar zelf kunnen handelen, leren en het spel aanpassen wanneer de situatie daarom vraagt.
Dus als je als veranderaar wilt dat mensen werkelijk meedoen, maak ze dan medespeler. Geef ze inzicht in het doel. Maak de spelregels duidelijk. Geef ruimte om vragen te stellen en te experimenteren. Laat ze ervaren wat het oplevert. En geef ze, waar mogelijk, invloed op het speelveld en de regels.

Dan verandert ook de rol van de veranderaar. Niet degene die roept: “Dit zijn de nieuwe regels. Succes ermee.” Maar degene die helpt een omgeving te creëren waarin mensen kunnen, willen en durven meespelen.

Hoe kun je veranderen leuker maken?
Een goed spel heeft iets wat veel veranderprogramma’s missen: nieuwsgierigheid, interactie, keuze, experiment, feedback, uitdaging en plezier. Waarom zouden we daar bij veranderen niet wat meer gebruik van maken?
Niet omdat iedere verandering één groot feest moet zijn. Maar wel omdat de manier waarop we veranderen een wereld van verschil kan maken.

Een checklist voor je volgende verandering

  1. Wat is het spel dat we met elkaar spelen?
  2. Is voor iedereen duidelijk waarom dit spel de moeite waard is?
  3. Kent iedereen de spelregels?
  4. Wat levert meespelen op?
  5. Wat maakt het moeilijk om mee te spelen?
  6. Kunnen we die belemmeringen wegnemen?
  7. Hoeveel invloed hebben mensen op het speelveld en de spelregels?
  8. Wie hebben we nodig om het spel samen te spelen?

En misschien de spannendste vraag: Zou je, als je niet verplicht was, eigenlijk zin hebben om mee te doen?
Als het antwoord nee is, ligt het probleem misschien niet bij de spelers. Misschien moeten we dan eens naar het spel kijken.

Meer informatie en inschrijven, laat het ons weten.

Ontvang onze updates

Vul je e-mailadres in en ontvang 1x per maand een update in je mail met alle blogs die geplaatst zijn op onze site.


Plezier in de natuur

amigos

Dit weekend maakte ik samen met vrienden een fantastische mooie wandeling door de Soesterduinen. We maakten toen deze foto, zonder dat we dat een aantal keren oefenden. Gewoon in 1 x goed dus. Het viel mij op dat we er zo volledig synchroon opstonden en dat het zoveel plezier uitstraalde. Ik dacht toen meteen aan onze Amigo’s waarden en merkte dat deze net zo goed van toepassing waren op mijn privé leven.

Samen – Samen maken we organisaties wendbaar.

Of ik nu zelf zo wendbaar en lenig ben betwijfel ik, maar het is wel duidelijk dat avonturen samen beleven echt veel makkelijker en leuker is dan alleen

Leren – We leren continu, omdat we nooit alles weten

Ik heb dit weekend geleerd dat lekker een dagje buiten zijn in de natuur een soort verfrissing in mijn hoofd met zich mee brengt, waar ik de hele week weer op kan teren.

Waarde – Doen wat er echt toe doet

Het besef dat vriendschap in het leven zo belangrijk voor me is. Dat de echte waarde zit in het samen zijn en de interactie met mensen die je lief hebt. Dit gaat boven alles.

Eenvoud – De inhoud is al complex, maak het proces eenvoudig.

Bos, heide en zand geven een gevoel van vrijheid. Meer heb ik niet nodig om me gelukkig te voelen.

Plezier – Veranderen kan leuk en luchtig zijn.

Heerlijk om even te rennen in het zand en te spelen in het bos. Ook al ben ik volwassen, het is nog steeds fijn om gek te doen en er om te lachen.

Doen – Alleen door te doen maken we een verandering

Lekker actief wandelen in de natuur en ondertussen goede gesprekken voeren is een heel aangename manier om elkaar te helpen en even bij te praten.

Ik hoop jullie met deze voorbeelden te inspireren om ook eens naar je waarden te kijken en op welke manier je daar invulling aan geeft doordeweeks of in het weekend!

Enjoy!
Els

Ontvang onze updates

Vul je e-mailadres in en ontvang 1x per maand een update in je mail met alle blogs die geplaatst zijn op onze site.


Privacy Preference Center